Articles from February 2010

गणतन्त्र घोषणा भएको एक वर्ष पछि आज राजतन्त्रको अन्त्य प्रक्रियाको विरोधमा राजधानी बन्द रहृयो । बन्द आयोजना गर्यो राजाको सक्रिय शासनका गृहमन्त्री कमल थापाको दल राप्रपा नेपालले । अघिल्ला बन्द भन्दा खासै पृथक रहेन बन्द । बन्द विस्तारै सामान्य लाग्न थालेको छ नेपालीलाई । मिडियाले यस पालाको बन्दलाई अघिल्लालाई जसरी प्रोमोट गरेनन् । सायद राजतन्त्र, हिन्दू अधिराज्य र एकात्मक राज्य व्यवस्थाको पक्षको भएर होला । तर माग नाजायज चैं लाग्दैनन् । सबै घोषणाहरुले प्रजातान्त्रिक प्रक्रिया पार गर्नुपर्छ भन्ने माग अनुचितै चाहिं होइन होला ।

विगतमा कसरी यी घोषणाहरु भए भन्ने सबैलाई थाहा छ । अनि हिन्दू राज्यको कुरामा दलका नेताहरुले गल्ती गरेको पनि स्वीकारेका छन् यो अवस्थामा सही समयमा संविधान र प्रजातान्त्रिक प्रक्रिया माग्नु राप्रपा नेपालको पनि प्रजातान्त्रिक हक होला । यस प्रति मिडियाको कभरेजले चाहिं नेपाली मिडियाको अव्यावसायिक पक्ष चाहिं पुन उदांगो पारेको चाहिं छ । राजावादी भनेर दर्शकले चिन्ने गरेको च्यानल इमेजले गरेको कभरेज हांसो लाग्दो थियो । सडकमा गाडी चलेको समाचार सुनेर निस्केकाहरु तब जिल खाए जब सडकमा सवारी पाएनन् । (more…)

आज धेरै दिन पछि बन्द छ राजधानी । बन्द हाम्रालागी नियमित आकस्मिकता भएर हो कि के हो बन्द नहुँदा बोर लाग्छ । सडक पनि खाली खाली अनि मोटरको घारघुर पनि सुन्नु नपर्ने । बाटोमा निस्कादा यसो मौका परे साइकल चढ्न पनि पाइने । राजनीतिमा खासै मतलब नहुनेलाई पनि बन्द मतलब हुनेलाई पनि बन्द । सरोवरी बन्द राज । हिजो साँझ दरो मशाल जुलुश गरेका थिए कमल थापा समर्थकले । लामो समयको अन्तरमा भएकाले होला अर्के मज्जा लागिरहेको छ बन्द हुँदा कलेज पनि जान परेन । अफिस त हिंडेरै जाने योजना छ । (more…)

आमा शब्द ममताले भरिएको छ । बालकले सबै भन्दा पहिले चिन्ने संसारको मानव हो आमा । अनि आँखा चिम्लेर विश्वास गर्न सकिने पवित्र आत्मा । माया, ममता र प्रेमको खानी भएको मन र विशाल हृदय भएकी महिला । संहारमा निस्कने उग्रचण्डी महिला आमाको रुपमा कसरी उपस्थित होलिन् ? आन्दोलन र विद्रोहमा उग्रचण्डी बनेकी उमा भुजेल संगको भेटपछि लागेको कुरा विद्रोही आमाको ममता कस्तो होला ? (more…)

महिलालाई युद्धबाट टाढै राख्ने सनातन समाजको पौराणिक र परम्परागत पक्ष भएपनि नेपाल एकीकरणको अभियानमा महिलाले सुत्केरी नभनेको इतिहास छ । माओवादीले गरेको विद्रोहमा पनि महिलाले महिला भनेनन् । बन्दुक समातेर निस्के । उमेर, परिवार अनि जवानी भनेनन् ।

(more…)

रोमन इतिहासको मिथक सँग जोडिएको प्रेम र प्रणयको दिवसको रुपमा विश्वभर मनाइन थालेको भ्यालेन्टाइन्स डेको नेपाल संस्करण आज ।  प्राकृतिक रुपमा नारी र पुरुष बीच उत्पन्न हुने प्रेमभावलाई रोक्ने क्लाउडियस विरुद्ध सेन्ट भ्यालेन्टाइनले गरेको विद्रोहको सम्झना दिवस ।सृष्टि नै माटोको भर ढुंगा, ढुंगाको भर माटो भएर चलेको छ । त्यसको सिलसिलामा कहिले पुरुष माटो भएको छ त कहिले महिला । यी बीचको सम्बन्ध असल रहेको खण्डमा सृष्टि र सृजना पनि असल बनेका छन् । माया र मोहको संसार चल्ने माध्यम र संसारलाई बाँध्ने माध्यम प्रेम। त्यसैको पक्षपाती सेन्ट भ्यालेन्टाईनको सम्झनाको पल प्रणय दिवसको अवसरमा सबैमा प्रेमभावको विकास होस् यही शुभकामना ।

घडीको सुईले एक फन्को मार्न बाँकी छ। सेकेण्ड सुईको टिक टिक सँगै मुटुको ढुकढुकीले चाल बदलेको छ। प्रेमको अनौठो मादकताले मनमस्तिष्क कता कता बरालिएको जस्तो। हलचल छ मनमा कहिले भोलि होला हुटहुटी प्रतिक्षाको। शनिबारको बिदा पनि पट्ट्यार लाग्दो छ पाश्चात्य प्रेम रंगमा रंगमगिएको नेपाली युवाकालागि। फगत प्रतिक्षा, भोली उदाउने सूर्यको जसले प्रेम किरण मुटु नै छिचोल्ने गरि फैल्याओस्। पश्चिमा शैलीमा प्रेम सागरको स्नेह जलले उनी र उ सँगको सम्बन्धबाट मनलाई शितल पार्ने हतारो छ।

रोमन सेन्ट भ्यालेन्टाइनको सम्झनामा आफ्नो प्रेमीसागको पललाई यादगार बनाउने तयारी पुरा भइसक्यो। उपहार र कार्डको लोकलाज पुरा गरिसकियो, मात्र हातमा थमाउन र ‘लभ यु डार्लिङ’ बोल्न बाँकी छ। मनमा रहेको मायाको गहिराईलाई गुलाबको रंगको गाढापनमा देखाउन तयार छन् प्रेम मार्गका हमसफर। फेसबुक र अरु अनलाइनका फोरम प्रेमका लवज स्टाटस बोकेर पुरा माहौल नै प्रेममय बनाइरहेका छन्। भ्यालेन्टाइन्स डेको प्रेममय माहौलमा धडकन तेज भएका युवाहरुका लागि अन्नपूर्ण फुर्सदमा मदनमणि अधिकारीको शब्दमा भ्यालेन्टाइन्स डे (more…)

पशुपतिमा शिवरात्रीमा देखीएका शिवका चेलाहरु । (more…)

पशुपतिनाथमा शिवरात्रीको समय पारेर देखिने एकमात्र कुरा भनेको जोगी, साधु र सन्याशीको भिड हो । जोगीको भिडमा गत सालहरुबाटै सबैको आँखामा बस्न थालेका बाबा हुन यी बाबा । यस साल पनि मिडियाका क्यामेराबाट उनको हेण्डसमनेस छुटेन । (more…)

नयाँ सडक, मोफसलको आँखाबाट हेर्दा सम्पन्नता र व्यावसायिकताले झपक्कै बोलेको ठाउँ। जन देखी धन घनत्व भएको नगर। सडकलाई चारैतिरबाट घेरेका घर अनि तीनै घरको उचाइ जस्तै जिन्दगी। त्यही सडकको किनारै किनार समानान्तर दुई फुटपाथ। धेरै सपनाले बास बस्ने अनि बामे सर्ने ठाउँ। सपना आउँछन् जान्छन्। कति आकाशिन्छन् कति पाताल भेट्छन्। फुटपाथमा बसेर सपनाका पुलिन्दा तयार गर्ने सडक बालबालिकाको कथा रमेश विकलको बुनाइमा फुटपाथ मिनिस्टर्स। (more…)